خیام

درددل:

• در بغداد روزی مستی افتاده بود و طاقت رفتن نبودش از مستی. شیخ جنید برگذشت. چشم آن مست بر شیخ افتاد و شیخ را نیز بر وی افتاد. مست شرم داشت گفت: یا شیخ! چنین که هستم می نمایم تو چنانکه می نمایی هستی؟

  - #

• گر می نخوری طعنه مزن مستان را بنیاد مکن تو حیله و دستان را
  تو غره به آن مشو که می می نخوری صد لقمه خوری که می غلام است آنرا

  - #

• در پرده اسرار کسی را ره نیست زین تعبیه جان هیچ کس آگه نیست
  جز در دل خاک هیچ منزلگه نیست می خور که چنین فسانه ها کوته نیست

  - #