وبلاگی برای تمام فصول

من سکوت میخواهم
و قبری تاریک برای مدفون شدن
من عشق میخواهم
و قلبی سرشار از درد فراغ
من غم میخواهم
و چشمانی همیشه اشکبار
من درد میخواهم
و سینه ای مالامال از دردهای بی درمان روحم
من مرگ میخواهم
و خنده مردمانی بر مزارم
که
آرام
بر مزارم میگذرند و زیر لب میگویند:
آه. .. .
چه دیوانه ای بود… این تبعیدی دست باد.

۲۸/۴/۸۸- نیشابور-حسام حاتمی-

پستهاي مشابه :

• میلاد من
  میلاد من من آغاز شدم از یک نقطه ی درد در ناحیه ی رطوبت ...
• هنوز زنده ام . . .
      از آن هنگام که قامت راست نمودم در میان هجویات تنفس کردم...
• آغازم کن…از نو
  من همچو نقطه ای در پایان سطری شاید.. تو بیا و آغازم کن ...
• گاهي اوقات فرو ميروي . . . .
  گاهي اوقات فرو ميروي . . . . فرو ميروي در هجوي از كلمات ...
• عطش . . .
  آنقدر عطش رسیدن در وجودم بود که عطش تشنگی از پام درآورد. ...
• حسرت گذشته ها …
  حال که دستهاي پر مهرت را ندارم حال که ديگر مرا نميخواه...
• هنوز هم عشق بر سراپرده قلبم جاریست . . . .
  دگردر  چشمانم نمینگری و لغزش اشکها را بر گونه ام حس نمیکنی ...
• افقهای تنهایی
  از پشت پنجره های غبار  گرفته نظاره گر افقهای تنهاییم هستم...
• جاودانه . . .
  در تمام روشنایی ها و در میان بازوانت جان گرفتم و دلب...
• آژانس یار . . .
  این بار یک هدیه برای همه دوست داران وبسایتم دارم ، و اوون س...

۲ دیدگاه به “ماتم نامه ی تبعیدی دست باد . . .”