وبلاگی برای تمام فصول

به دنبالت..
پرده ها را کنار زدم،
تو را دیدم که گوشه ای نشسته ای و در نهان خود، گریه میکنی
اشکهایت مرا به یاد باران دیشب انداخت
بارانی که زمین تشنه را سیراب کرد
کنارت نشستم
دستان سردت را با گرمی وجودم فشردم
گونه هایت را از اشک پاک کردم
دردهایت را شنیدم
کاش میشد دستهایم را همچو خاک میکردم تا جوانه میزدی
شکوفا میشدی و غمهایت را به باد میسپردی
اما دریغ
دستان من توان ندارند ،توان ندارند
حال من درخلوت تنهایی خویش میگریم
کاش میتوانستم …
حسام حاتمی-دوشنبه چهاردهم آبان ۱۳۸۶

پستهاي مشابه :

• آغازم کن…از نو
  من همچو نقطه ای در پایان سطری شاید.. تو بیا و آغازم کن ...
• گاهي اوقات فرو ميروي . . . .
  گاهي اوقات فرو ميروي . . . . فرو ميروي در هجوي از كلمات ...
• عطش . . .
  آنقدر عطش رسیدن در وجودم بود که عطش تشنگی از پام درآورد. ...
• حسرت گذشته ها …
  حال که دستهاي پر مهرت را ندارم حال که ديگر مرا نميخواه...
• افقهای تنهایی
  از پشت پنجره های غبار  گرفته نظاره گر افقهای تنهاییم هستم...
• جاودانه . . .
  در تمام روشنایی ها و در میان بازوانت جان گرفتم و دلب...
• هنوز زنده ام . . .
      از آن هنگام که قامت راست نمودم در میان هجویات تنفس کردم...
• آژانس یار . . .
  این بار یک هدیه برای همه دوست داران وبسایتم دارم ، و اوون س...
• چشمهای دیوانه ی من . . ..
  گاهی مسیر اشکهایمان در امتداد نگاه هایمان پنهان است ...
• خسته . . . .
  از حال خسته ام از گذشته خسته ام از آینده خسته ام از...

۵ دیدگاه به “کاش میتوانستم . .”