بهمن ۲۶م, ۱۳۸۸ | 
نوشته شده توسط: این دیوار نوشته را در سفری که به یکی از شهرهای حومه اهواز داشتم دیدم ، همیشه دیوار نوشته ها برای من حرفهای جالبی دارند که اینبار شما رو هم مهمان کردم.
آتش گرفتم ،
آنقدر که یادی از حال من نمیکنی ،
اگر در غربت هم بمیرم ،
خیالی از من در سرت نخواهد بود.
این دیوار نوشته را در سفری که به یکی از شهرهای حومه اهواز داشتم دیدم ، همیشه دیوار نوشته ها برای من حرفهای جالبی دارند که اینبار شما رو هم مهمان کردم.
آتش گرفتم ،
آنقدر که یادی از حال من نمیکنی ،
اگر در غربت هم بمیرم ،
خیالی از من در سرت نخواهد بود.
ارسال شده در دسته ی : 
یرچسب ها : 
تو این سیاه نوشته ی مختصر چقدر حرف هست. حرفهایی که گذر زمان هیچ وقت قدیمیش نمی کنه
آدما از جنس برگند . گاهی سبزند ، گاهی پائیزن و زردند . زمستون دیده نمیشن . تابستون سایبون سبزند. آدما خیلی قشنگن . حیف که هر لحظه یه رنگند…!
msrg
می گویند خداوند برای (ما) شدن بهای جان می گیرد
ولی چرا خداوند به من (ما) داد و بهایی نگرفت
اری
(ما)ی من یعنی من و خود نه من و تو…!
msrg