وبلاگی برای تمام فصول

من

همچو نقطه ای در پایان سطری شاید..

تو بیا

و آغازم کن

با شروع سطری دیگر…از نو

حسام.حاتمی

شهریور ۹۰

پستهاي مشابه :

• گاهي اوقات فرو ميروي . . . .
  گاهي اوقات فرو ميروي . . . . فرو ميروي در هجوي از كلمات ...
• عطش . . .
  آنقدر عطش رسیدن در وجودم بود که عطش تشنگی از پام درآورد. ...
• حسرت گذشته ها …
  حال که دستهاي پر مهرت را ندارم حال که ديگر مرا نميخواه...
• افقهای تنهایی
  از پشت پنجره های غبار  گرفته نظاره گر افقهای تنهاییم هستم...
• جاودانه . . .
  در تمام روشنایی ها و در میان بازوانت جان گرفتم و دلب...
• هنوز زنده ام . . .
      از آن هنگام که قامت راست نمودم در میان هجویات تنفس کردم...
• آژانس یار . . .
  این بار یک هدیه برای همه دوست داران وبسایتم دارم ، و اوون س...
• چشمهای دیوانه ی من . . ..
  گاهی مسیر اشکهایمان در امتداد نگاه هایمان پنهان است ...
• خسته . . . .
  از حال خسته ام از گذشته خسته ام از آینده خسته ام از...
• لب به گلایه مگشا . . .
  به يادآور ،به يادآور، ايامي را که ميان  انبوه زجه هاي تنهاي...

۳ دیدگاه به “آغازم کن…از نو”