برچسب های پست ‘راز دوست داشتن’
دی ۱۹م, ۱۳۸۸ | 
نوشته شده توسط: 
دوستت داشتم و
هیچ کس نمی فهمید
که دوست داشتنت راز بزرگی است .
چنان که زیبایی تو را تیراژه نیست
که سهم من باران باشد و
خستگی منظره ای
که نگاه نگاه در هبوط می رود .
دوستت داشتم و
هیچ کس نمی فهمید
که دوست داشتنت دهکده ایست
که فراخی مسیرش را قدم به قدم زیبایئست .
دهکده ای که خانه به خانه
اهالی اش ، هم سنگ قصیده اند .
و هیچ کس را نگذاشتی بشناسم ،
که سهم من نبود ، کاریز مهربانی تو را و
سَفت عشق پیمودن
قصیل شَرب دوست داشتنت شد .
دوستت داشتم و
هیچ کس نمی فهمید
که دوست داشتنت ماجرائیست
که تَفتِگی واژه هایش را
حفظ کرده ام غزل به غزل …
به سان بوریای ترانه ای که کودکان کوچه از بر داشتند
فاخته ی چشمان تو یادآورد پروین بود و
ماه در مَغاکی نیمه شب قیر اندود .
دوستت داشتم و
هیچ کس نمی فهمید
که دوست داشتنت آسمان است و
در نهیب لاجورد هیئت تو ،
هیچ کس نمی دید
که من چگونه سر به هوای تو هستم .
******
دیگر برای غزل خواندن دیر شده …
بانوی یله از نقاشی ها !
خودت بخوان … خودت بگو …
که دوستت داشتم و
هیچ کس نمی فهمید
که دوست داشتنت راز بزرگی است ،
بزرگ .
ارسال شده در دسته ی : اشعار من | 
یرچسب ها : دوست داشتن, دوستت داشتم و کسی نمیفهمید, راز دوست داشتن | 
۴ دیدگاه »
